GÜRAY TAŞ 

1982 Ankara doğumlu , bir memur çocuğuyum. çocukluğum taşralarda, babamın görev yaptığı memleketlerde geçti. Bu sebeple de aslında hiç köpeğim olamadı, babam izin vermezdi. Çünkü birkaç senede bir tayin olurduk. Ben de yaşadığımız şehirlerdeki bütün köpeklerle arkadaş olarak çok daha iyi bir çözüm buldum. Beraber şehirde yürürken , beni tanıyan köpek arkadaşlarım peşime takılır, babam, ben ve arkamızda bir köpek sürüsü ile yürümeye başlardık. Babam savcıydı ve bu görüntü, şehirdeki pozisyonu gereği onu rahatsız ederdi sanırım. Ama beni tanıyorlardı ve kovalamaya çalışsam da beni takip etmeyi seçiyorlardı. Ne ödül ne başka bir şey. Arkadaş olurdum köpeklerle. O kadar şanslıyım ki, farklı farklı köpeklerin, farklı farklı şehirlerde doğal hallerini gözlemleme, köpeklerin dilinden anlama fırsatım oldu. Bu sayede köpek nasıl bir canlıdır çok iyi anladım ve bu türü çok yakından tanıdım. Sürekli onları izlerdim. Beden öğretmenimiz Ahmet Hoca'nın evi hem evimize hem okula yakındı. Bahçeli iki katlı bir evin bahçesinde yaşayan Boncuk benim sıkı arkadaşlarımdandı. Anadoluda fino tabir edilen bir köpekti. Bahçesinden de istediği zaman kaçabiliyordu ve ben onu da hep peşime takardım. Ahmet Hoca aslında pek hoşlanmazdı bu durumdan , çok da bir şey demezdi. Ama bana "it baytarı" lakabını takmaktan da geri kalmadı :)

Üniversite yıllarında ilk defa evime aldığım bir köpek oldu. Gecenin bir körü yolda yürürken bir arabanın altında ağlayan beni görünce koşarak bana gelmeye çalışan ama koşmayı henüz daha öğrenmemiş minik bir yavru olduğundan düşe kalka bana ulaşan köpeğimin adı Bulut oldu o gün. Bulut ismi oradan gelir. Bizimle 11 yıl yaşadı.

İstanbulda beyaz yaka hayatımı sonlandırıp İzmir e geldiğimde , eve gelen akrabalarımın köpeği , evin içerisinde o kadar kontrolsüz davranıyordu ki, " bu köpeğe durmayı öğretin bu böyle olmaz " gibi birşey söyledim. Zaten eğitim aldırmayı düşünüyoruz dediler. Bana facebooktan eğitmen adaylarını izlettiler. İzler izlemez ben bunun aynısını hatta çok daha iyisini yapabileceğimi söyledim. Onlar evden ayrıldıktan sonra tüm gece o eğitmenin videolarını izledim ve ertesi gün akrabalarımı arayarak ben sizin köpeğinizi eğitebilirim ama tek şartım var bunu bedavaya yaptığımı söylemeyin, soran olursa köpek eğitmeni olduğumu söyleyin dedim. İlk öğrencim Şurup isimli coocker ile ilk derslerime böylelikle başlamış oldum.

Profesyonel köpek eğitmeni olma yolunda , hemen mesleğimin başlarında o kadar şanslıyım ki, bu işi doğru dürüst yapan, köpekleri ile ulusal ve uluslararası sınavlarda boy gösteren eğitmenlerle tanıştım. Böylelikle aslında kendi kendime yaptığım işin, aslında kendi doğrularımdan öteye geçmediğini, gelişmeye de kapalı olduğumu farkettim. Köpeklerin arama kurtarma faaliyetlerinde kullanılması durumuna meraklıydım. Profesyonel köpek eğitmenliği hayatımda , iş arkadaşım Erez isimli köpeğimle , kör topal kendi aile bireylerimi ormanda , parklarda biryerlere saklayarak çalışmaya başladım. Sonradan gördüm ki , bu branşın da sınavları , organizasyonları var. O gün bugündür , hemen her sınava ve organizasyona katılmaya gayret gösterdim. Şu an 3 köpeğim var. Boris, Gina ve Cooper. Gina ve Cooper ile faal şekilde hem enkaz (depremlerde, bina çökmelerinde) , hem de doğada (doğada kayıp vakalarında) arama kurtarma faaliyetlerinde çalışabilmeleri için sürekli çalışıyor ve ulusal ve uluslararası sınavlarda çok güzel başarılar elde ediyoruz.

Mesleğimin ilk gününden bu yana sayısız köpek ve ailesi ile birlikte çalışma fırsatım oldu. Böylelikle, köpek ve insan ilişkisi üzerine çalıştığım bu ailelerden eşsiz deneyimler kazandım. Bir köpek eğitmeninin önce kendi köpeği olması, o köpeğin ya da köpeklerin de örnek teşkil etmesi gerektiğini savunurum. Örnek teşkil etmesi gereken bir köpek, sosyal, sahibi ile uyumlu, yaşadığı her anda keyif almayı bilen, mutlu bir köpek olmalı. Ben bunu önce kendime, sonra çevreme , sonra da bu işin otoritelerine girdiğimiz sınavlarda ispat etmek zorundaydım. Bunu başardım ve şu an hayatta olan eğitim seviyeleri yüksek, keyifleri yerinde, çok mutlu 3 tane köpeğe sahibim. Bazen derslerde köpeklerimle tanıştırıp, hedefimizin böyle mutlu ve uyumlu köpekler olması gerektiğini gösteririm. Bu başarının nasıl mümkün olabileceğini, köpeklerle nasıl yaşanması, çalışılması gerektiğini iyi öğrenmiş , bu bilgi ve becerileri de çalışmakta olduğum ailelere ve köpeklere aktarmaktan büyük keyif alıyorum. Umarım sizinle de bir gün tanışırız.